Όταν η ζωή που ονειρεύτηκες γίνεται μνήμη επώδυνη,
όταν η καρδιά σου ματώνει σε κάθε της χτύπο,
όταν έχεις υπερβεί τα όρια σου με κάθε δυνατό τρόπο,
τότε η μοίρα φέρνει στα χέρια σου ένα βιβλίο σαν αυτό...
Αν πεθάνω ξαφνικά και συναντήσω τον κριτή του άλλου κόσμου κι όταν αυτός με ρωτήσει ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που άφησες πίσω σου, θα του πω: «Να... Έγραψα ένα βιβλίο που μιλά για σένα!»
Η πρώτη κρίση, η πιο φοβερή απ’ όλες είναι αυτή που κάνει ο αληθινός εαυτός στην επίπλαστη φύση της γήινης προσωπικότητάς σου. Αυτός είναι ο αληθινός κριτής του άλλου κόσμου, η περιβόητη Ατομικότητά σου.
Όταν μια ψυχή αναδύεται απ’ τη μήτρα της επιθυμίας,ο Φύλακας Άγγελός της φτερουγίζει δίπλα της με ένα χρυσό κλειδί,το κλειδί της προσωπικής της ευτυχίας.
Κι αμέσως μετά, έρχεται το ποτάμι του χρόνου,να την ταξιδέψει στη λήθη και στην προσμονή της ζωής. Έτσι, η ψυχή πάντα αναζητάει το χρυσό κλειδί: στα πρόσωπα, στα πράγματα, στα γεγονότα...
Έχει ξεχάσει ότι ο Φύλακας Άγγελός της, λίγο πριν ανέβει στο ποτάμι του χρόνου, άφησε το χρυσό κλειδί πάνω στην πρώτη της ανάσα.
Αυτό το χρυσό κλειδί είναι ένα σύμβολο και μια ανάμνηση.
Όσο αναπνέεις στο ρυθμό της καρδιάς σου, θα ανακαλύπτεις ότι στη ζωή δεν υπάρχουν προβλήματα, παρά μόνο προκλήσεις, δεν υπάρχουν λάθη, παρά μόνο άλλοι τρόποι να βιώσεις τον Εαυτό σου.
Καλοτάξιδος, θησαυρέ μου....
Άνθρωπε, δεν γεννήθηκες σε τούτη τη γη για να πουλήσεις τα όνειρά σου, φωτιά και νερό σε γέννησαν και η φωτιά σου δεν είναι για να θερμαίνει το σίδερο και το νερό σου δεν είναι για να λιμνάζει στους βάλτους. Γεννήθηκες για να γίνεις Ήλιος, να θερμάνεις την πλάση ολάκερη, γεννήθηκες για να γίνεις Ωκεανός, να ταξιδεύεις τις ψυχές στο λιμάνι τους. Άνθρωπε, τούτος μόνον είναι ο προορισμός σου.
Σε καλώ σε μια νέα στάση ζωής για τη φύση της πραγματικότητας και την τέχνη των ονείρων. Τα όνειρά σου είναι αληθινά ‒ και όχι απλώς μικρά συννεφάκια στον ουρανό των σκέψεών σου. Αν μάθεις να απαντάς στα «Γιατί» της ζωής σου, ίσως μπορέσεις να αντικρίσεις και τα «Πώς».
Τα βιβλία μου δεν απευθύνονται στους "πολλούς", δεν αφορούν μεγάλες κοινωνίες ανθρώπων τα γραπτά μου.
Όχι, πως δεν θέλω να γνωρίσουν τις ιδέες μου οι πολλοί, να μεταλαμπαδεύσω την πίστη στον εαυτό να ορίσει τη μοίρα του, σε όλο τον κόσμο.
Μα, οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν επιλογές από φόβο ή ανάγκη. Επιλέγουν, παραδείγματος χάριν, κυβερνώντες που τους λένε ψέματα, που τους πνίγουν, που τους καίνε, που εκμεταλλεύονται την εργασία και αυτό το ονομάζουν ανάπτυξη. Επιλέγουν να ρίχνουν το ανάθεμά της ζωής τους στους άλλους και ποτέ στον εαυτό τους.
Δεν κατηγορώ κανένα για τις επιλογές του, μα προφανώς δεν έχω τρόπο επικοινωνίας με αυτό το σκεπτικό έκφρασης της ζωής, δεν έχω κάτι να πω σε αυτούς τους ανθρώπους.
Τα βιβλία μου απευθύνονται στους "Αργοναύτες της συνείδησης", αυτούς που επιλέγουν το κουπί τους και περνούν από τις προσωπικές τους συμπληγάδες, αναζητώντας την ταυτότητα τους.
Εγώ για αυτούς που τολμούν να αναλάβουν την ευθύνη της ζωής τους γράφω...Γι' αυτούς που αναζητούν την υπέρβαση σε ένα κόσμο που θέτει μονίμως όρια.
Η Αργώ είναι η τριήρης που ταξιδεύει στους αιώνες και πάντα αναζητά κωπηλάτες για να οδηγήσουν τη ζωή μακρύτερα και ψηλότερα.
Γιατί φίλε μου Αργοναύτη το κουπί που κρατάς και αγωνίζεσαι με αυτό στην καθημερινότητα σου, δεν είναι μόνο δικό σου, είναι όλων μας!
Και θα σου πω μια αλήθεια, που ίσως γνωρίζεις: "το κουπί γίνεται ελαφρύτερο, όταν το οδηγεί η γνώση".