Όταν η ζωή που ονειρεύτηκες γίνεται μνήμη επώδυνη,
όταν η καρδιά σου ματώνει σε κάθε της χτύπο,
όταν έχεις υπερβεί τα όρια σου με κάθε δυνατό τρόπο,
τότε η μοίρα φέρνει στα χέρια σου ένα βιβλίο σαν αυτό...
Αν πεθάνω ξαφνικά και συναντήσω τον κριτή του άλλου κόσμου κι όταν αυτός με ρωτήσει ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που άφησες πίσω σου, θα του πω: «Να... Έγραψα ένα βιβλίο που μιλά για σένα!»
Η πρώτη κρίση, η πιο φοβερή απ’ όλες είναι αυτή που κάνει ο αληθινός εαυτός στην επίπλαστη φύση της γήινης προσωπικότητάς σου. Αυτός είναι ο αληθινός κριτής του άλλου κόσμου, η περιβόητη Ατομικότητά σου.
Όταν μια ψυχή αναδύεται απ’ τη μήτρα της επιθυμίας,ο Φύλακας Άγγελός της φτερουγίζει δίπλα της με ένα χρυσό κλειδί,το κλειδί της προσωπικής της ευτυχίας.
Κι αμέσως μετά, έρχεται το ποτάμι του χρόνου,να την ταξιδέψει στη λήθη και στην προσμονή της ζωής. Έτσι, η ψυχή πάντα αναζητάει το χρυσό κλειδί: στα πρόσωπα, στα πράγματα, στα γεγονότα...
Έχει ξεχάσει ότι ο Φύλακας Άγγελός της, λίγο πριν ανέβει στο ποτάμι του χρόνου, άφησε το χρυσό κλειδί πάνω στην πρώτη της ανάσα.
Αυτό το χρυσό κλειδί είναι ένα σύμβολο και μια ανάμνηση.
Όσο αναπνέεις στο ρυθμό της καρδιάς σου, θα ανακαλύπτεις ότι στη ζωή δεν υπάρχουν προβλήματα, παρά μόνο προκλήσεις, δεν υπάρχουν λάθη, παρά μόνο άλλοι τρόποι να βιώσεις τον Εαυτό σου.
Καλοτάξιδος, θησαυρέ μου....
Άνθρωπε, δεν γεννήθηκες σε τούτη τη γη για να πουλήσεις τα όνειρά σου, φωτιά και νερό σε γέννησαν και η φωτιά σου δεν είναι για να θερμαίνει το σίδερο και το νερό σου δεν είναι για να λιμνάζει στους βάλτους. Γεννήθηκες για να γίνεις Ήλιος, να θερμάνεις την πλάση ολάκερη, γεννήθηκες για να γίνεις Ωκεανός, να ταξιδεύεις τις ψυχές στο λιμάνι τους. Άνθρωπε, τούτος μόνον είναι ο προορισμός σου.
Σε καλώ σε μια νέα στάση ζωής για τη φύση της πραγματικότητας και την τέχνη των ονείρων. Τα όνειρά σου είναι αληθινά ‒ και όχι απλώς μικρά συννεφάκια στον ουρανό των σκέψεών σου. Αν μάθεις να απαντάς στα «Γιατί» της ζωής σου, ίσως μπορέσεις να αντικρίσεις και τα «Πώς».
Οι ερωτικές μας σχέσεις είναι πολλές φορές σαν τα τριαντάφυλλα.
Έχεις στην αρχή ψηλά στην εικόνα σου τον υποψήφιο σύντροφο, σαν ιδανικό. Βλέπεις την ομορφιά, το χαμόγελο, την αυτοπεποίθηση, το ωραίο σώμα. Γεύεσαι το άρωμα της παρουσίας του, σαν ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο που θέλεις να αγγίξεις τα πέταλα του.
Αυτή είναι η μαγεία της απόστασης...Βλέπεις αυτό που θέλεις και όχι αυτό που είναι στ' αλήθεια το αντικείμενο του πόθου σου.
Έτσι μόλις πας να πιάσεις το τριαντάφυλλο, ματώνεις από τ' αγκάθια του, τα οποία δεν φαίνονταν προηγουμένως, γιατί κοίταζες μόνο την γοητεία του από ψηλά.
Υπάρχουν όμως και φορές που έχεις κάποιον χαμηλά στην υπόληψη σου, βλέπεις τα ελαττώματα του, τα αγκάθια του. Τσακώνεσαι μαζί του, είναι τόσο διαφορετικός από σένα!
Μα, αν έχεις την επιθυμία να τον γνωρίσεις καλύτερα, ίσως δεις πως τα ελαττώματα του είναι απλώς ο καθρέφτης της διαφορετικότητας σας... Ίσως έτσι ξεπεράσεις τα αγκάθια που έχει ο μίσχος της σχέσης σας και μπορέσεις να μυρίσεις το άρωμα της ψυχής του.
Οι ερωτικές μας σχέσεις είναι ένα ταξίδι ανακάλυψης, που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουμε τη δύναμη να το ολοκληρώσουμε. Επιλέγουμε ένα άλλο ταξίδι, ένα άλλο τριαντάφυλλο για να ματώσουμε και πάλι από τα ίδια αγκάθια...