Όταν η ζωή που ονειρεύτηκες γίνεται μνήμη επώδυνη,
όταν η καρδιά σου ματώνει σε κάθε της χτύπο,
όταν έχεις υπερβεί τα όρια σου με κάθε δυνατό τρόπο,
τότε η μοίρα φέρνει στα χέρια σου ένα βιβλίο σαν αυτό...
Αν πεθάνω ξαφνικά και συναντήσω τον κριτή του άλλου κόσμου κι όταν αυτός με ρωτήσει ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που άφησες πίσω σου, θα του πω: «Να... Έγραψα ένα βιβλίο που μιλά για σένα!»
Η πρώτη κρίση, η πιο φοβερή απ’ όλες είναι αυτή που κάνει ο αληθινός εαυτός στην επίπλαστη φύση της γήινης προσωπικότητάς σου. Αυτός είναι ο αληθινός κριτής του άλλου κόσμου, η περιβόητη Ατομικότητά σου.
Όταν μια ψυχή αναδύεται απ’ τη μήτρα της επιθυμίας,ο Φύλακας Άγγελός της φτερουγίζει δίπλα της με ένα χρυσό κλειδί,το κλειδί της προσωπικής της ευτυχίας.
Κι αμέσως μετά, έρχεται το ποτάμι του χρόνου,να την ταξιδέψει στη λήθη και στην προσμονή της ζωής. Έτσι, η ψυχή πάντα αναζητάει το χρυσό κλειδί: στα πρόσωπα, στα πράγματα, στα γεγονότα...
Έχει ξεχάσει ότι ο Φύλακας Άγγελός της, λίγο πριν ανέβει στο ποτάμι του χρόνου, άφησε το χρυσό κλειδί πάνω στην πρώτη της ανάσα.
Αυτό το χρυσό κλειδί είναι ένα σύμβολο και μια ανάμνηση.
Όσο αναπνέεις στο ρυθμό της καρδιάς σου, θα ανακαλύπτεις ότι στη ζωή δεν υπάρχουν προβλήματα, παρά μόνο προκλήσεις, δεν υπάρχουν λάθη, παρά μόνο άλλοι τρόποι να βιώσεις τον Εαυτό σου.
Καλοτάξιδος, θησαυρέ μου....
Άνθρωπε, δεν γεννήθηκες σε τούτη τη γη για να πουλήσεις τα όνειρά σου, φωτιά και νερό σε γέννησαν και η φωτιά σου δεν είναι για να θερμαίνει το σίδερο και το νερό σου δεν είναι για να λιμνάζει στους βάλτους. Γεννήθηκες για να γίνεις Ήλιος, να θερμάνεις την πλάση ολάκερη, γεννήθηκες για να γίνεις Ωκεανός, να ταξιδεύεις τις ψυχές στο λιμάνι τους. Άνθρωπε, τούτος μόνον είναι ο προορισμός σου.
Σε καλώ σε μια νέα στάση ζωής για τη φύση της πραγματικότητας και την τέχνη των ονείρων. Τα όνειρά σου είναι αληθινά ‒ και όχι απλώς μικρά συννεφάκια στον ουρανό των σκέψεών σου. Αν μάθεις να απαντάς στα «Γιατί» της ζωής σου, ίσως μπορέσεις να αντικρίσεις και τα «Πώς».
Το φθηνό χρήμα που αντιπροσωπεύει η κοπή χαρτονομισμάτων νομοτελειακά φθάνει στο τέλος του. Από το 1971 που ο Νίξον έδωσε τέλος στον *"κανόνα του χρυσού" , το χρήμα αυτό που πέτυχε είναι να μεταφέρει με μεγαλύτερη έμφαση τον πλούτο που δημιουργούνταν από τον κόπο των πολλών στα χέρια των λίγων, (που επί της ουσίας ήταν οι ίδιοι που όριζαν την κοπή και τη ροή του χρήματος).
Φθάνει στο τέλος της αυτή η μεθόδευση, διότι τα χρέη που δημιούργησε είναι ένας βούρκος μη διαχειρίσιμος.
Η επόμενη μέρα αφενός θα είναι εποχή κυριαρχίας του χρυσού και εν γένει των μετάλλων από τη μία πλευρά και από την άλλη μια εποχή που το ψηφιακό χρήμα, θα προσπαθήσει να προάγει τις μεθοδεύσεις του χαρτονομίσματος σε υψηλότερη κλίμακα, ελέγχοντας το σύνολο των κοινωνιών.
Με λίγα λόγια οι πλούσιοι αυτού του κόσμου θα διατηρούν τον πλούτο τους σε χρυσό, ενώ οι λαοί θα αγωνίζονται για λίγες ψηφιακές μονάδες που θα τους επιτρέπουν να επιβιώσουν.
Θα γίνει όντως έτσι;
Σίγουρα είναι ο στόχος, το αν και σε ποιο βαθμό θα επιτευχθεί εξαρτάται από το βαθμό συνειδητοποίησης των ανθρώπων για τη ζωή που προετοιμάζεται γι' αυτούς.
Τελικά, όμως, πόσο εύκολο είναι να γίνουμε σκλάβοι ενός ψηφιακού νομίσματος;
Ίσως είναι το ίδιο εύκολο με την εγκαθίδρυση της ψηφιακής καθημερινότητας που ήδη βιώνουμε, (κινητή τηλεφωνία, τεχνητή νοημοσύνη, netflix, youtube, facebook, κλπ).
Μα αν το μέλλον του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος φαντάζει ζοφερό για τους λαούς, ας μην ξεχνάμε ότι σε καιρούς αφάνταστης πίεσης η κοινωνία γεννά την δύναμη της ανατροπής της.
Η νέα γενιά έρχεται...
*Το 1971, η κυβέρνηση Nixon τερμάτισε τη δυνατότητα μετατροπής των δολαρίων ΗΠΑ σε χρυσό, δημιουργώντας ένα καθεστώς αέρινου χάρτινου νομίσματος “fiat currencie” με αποτέλεσμα την εκτίναξη του παγκοσμίου χρέους στην παγκόσμια οικονομία.