Όταν η ζωή που ονειρεύτηκες γίνεται μνήμη επώδυνη,
όταν η καρδιά σου ματώνει σε κάθε της χτύπο,
όταν έχεις υπερβεί τα όρια σου με κάθε δυνατό τρόπο,
τότε η μοίρα φέρνει στα χέρια σου ένα βιβλίο σαν αυτό...
Αν πεθάνω ξαφνικά και συναντήσω τον κριτή του άλλου κόσμου κι όταν αυτός με ρωτήσει ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που άφησες πίσω σου, θα του πω: «Να... Έγραψα ένα βιβλίο που μιλά για σένα!»
Η πρώτη κρίση, η πιο φοβερή απ’ όλες είναι αυτή που κάνει ο αληθινός εαυτός στην επίπλαστη φύση της γήινης προσωπικότητάς σου. Αυτός είναι ο αληθινός κριτής του άλλου κόσμου, η περιβόητη Ατομικότητά σου.
Όταν μια ψυχή αναδύεται απ’ τη μήτρα της επιθυμίας,ο Φύλακας Άγγελός της φτερουγίζει δίπλα της με ένα χρυσό κλειδί,το κλειδί της προσωπικής της ευτυχίας.
Κι αμέσως μετά, έρχεται το ποτάμι του χρόνου,να την ταξιδέψει στη λήθη και στην προσμονή της ζωής. Έτσι, η ψυχή πάντα αναζητάει το χρυσό κλειδί: στα πρόσωπα, στα πράγματα, στα γεγονότα...
Έχει ξεχάσει ότι ο Φύλακας Άγγελός της, λίγο πριν ανέβει στο ποτάμι του χρόνου, άφησε το χρυσό κλειδί πάνω στην πρώτη της ανάσα.
Αυτό το χρυσό κλειδί είναι ένα σύμβολο και μια ανάμνηση.
Όσο αναπνέεις στο ρυθμό της καρδιάς σου, θα ανακαλύπτεις ότι στη ζωή δεν υπάρχουν προβλήματα, παρά μόνο προκλήσεις, δεν υπάρχουν λάθη, παρά μόνο άλλοι τρόποι να βιώσεις τον Εαυτό σου.
Καλοτάξιδος, θησαυρέ μου....
Άνθρωπε, δεν γεννήθηκες σε τούτη τη γη για να πουλήσεις τα όνειρά σου, φωτιά και νερό σε γέννησαν και η φωτιά σου δεν είναι για να θερμαίνει το σίδερο και το νερό σου δεν είναι για να λιμνάζει στους βάλτους. Γεννήθηκες για να γίνεις Ήλιος, να θερμάνεις την πλάση ολάκερη, γεννήθηκες για να γίνεις Ωκεανός, να ταξιδεύεις τις ψυχές στο λιμάνι τους. Άνθρωπε, τούτος μόνον είναι ο προορισμός σου.
Σε καλώ σε μια νέα στάση ζωής για τη φύση της πραγματικότητας και την τέχνη των ονείρων. Τα όνειρά σου είναι αληθινά ‒ και όχι απλώς μικρά συννεφάκια στον ουρανό των σκέψεών σου. Αν μάθεις να απαντάς στα «Γιατί» της ζωής σου, ίσως μπορέσεις να αντικρίσεις και τα «Πώς».
Η σύγχρονη επιστήμη εχει κάνει τεράστια βήματα προόδου σε σχέση ακόμη και με το πρόσφατο παρελθόν.
Έχει αναζητήσει ζωή στους γαλαξίες, στα βάθη της θάλασσας, ακόμη και στα βάθη της γης.
Μα, δεν μπορεί να ορίσει το "τι σημαίνει ζωή", αν δεν γνωρίζει τι σημαίνει θάνατος...
Κι αυτό συμβαίνει γιατί η επιστήμη ερευνά τον κόσμο και τον ερμηνεύει μέσα στα πλαίσια του πεπερασμένου νου και των αισθήσεων του.
Ό,τι υπερβαίνει αυτή την προσέγγιση θεωρείται αντιεπιστημονικό, στην καλύτερη περίπτωση.
Όμως, από οποία σκοπιά κι αν το δούμε, δεν είναι αλαζονικό να ερμηνεύουμε τη ζωή, χωρίς να κατανοούμε το θάνατο;
Ο Εσωτερισμός, βέβαια, δεν έχει τέτοια διλήμματα. Η πνευματική αναζήτηση είναι μια φλόγα που κατακαίει τη λογική των πέντε αισθήσεων μας.
"Δεν υπάρχει θάνατος και δεν υπήρξε ποτέ! Γιατί δεν είσαι το σώμα σου, το σώμα είναι απλώς μια εκδήλωση του πνεύματος σου, στη ροή του χρόνου που εμείς ονομάζουμε ζωή".
"Η ζωή είναι ένα όνειρο, ένας μικρός θάνατος είναι, αυτού που κοιμάται βαθιά".
"Πίσω από αυτό που αποκαλείς θάνατο βρίσκεται ο αληθινός σου Εαυτός, που πολύ συχνά αποκαλείς φύλακα Άγγελο σου".
"Αυτό που αποκαλείς ζωή είναι ένα όνειρο, το οποίο καλείσαι να βιώσεις συνειδητά".
"Ο θάνατος σου είναι το πέρασμα στην αληθινή ζωή".
"Το άγνωστο φοβάσαι, γι' αυτό γατζώνεσαι στο γνωστό.
Κι αυτό δεν αφορά μόνο το θάνατο του σώματος σου, αλλά κάθε θάνατο.Το θάνατο μιας φιλίας, ενός έρωτα, το θάνατο των παιδικών αναμνήσεων, το θάνατο μιας βαθιάς - και τελικά - ανεκπλήρωτης επιθυμίας".
Μα, ο θάνατος είναι απλώς ένας θεραπευτής...Αφαιρεί ότι δεν λειτουργεί, ότι δεν είσαι πια.
Ο θάνατος, όποιας μορφής, είναι μια μεταμορφωτική εμπειρία, ένα κάλεσμα από το άγνωστο. Και εκεί το σώμα δεν μπορεί να ορίζει την προοπτική σου.