Όταν η ζωή που ονειρεύτηκες γίνεται μνήμη επώδυνη,
όταν η καρδιά σου ματώνει σε κάθε της χτύπο,
όταν έχεις υπερβεί τα όρια σου με κάθε δυνατό τρόπο,
τότε η μοίρα φέρνει στα χέρια σου ένα βιβλίο σαν αυτό...
Αν πεθάνω ξαφνικά και συναντήσω τον κριτή του άλλου κόσμου κι όταν αυτός με ρωτήσει ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που άφησες πίσω σου, θα του πω: «Να... Έγραψα ένα βιβλίο που μιλά για σένα!»
Η πρώτη κρίση, η πιο φοβερή απ’ όλες είναι αυτή που κάνει ο αληθινός εαυτός στην επίπλαστη φύση της γήινης προσωπικότητάς σου. Αυτός είναι ο αληθινός κριτής του άλλου κόσμου, η περιβόητη Ατομικότητά σου.
Όταν μια ψυχή αναδύεται απ’ τη μήτρα της επιθυμίας,ο Φύλακας Άγγελός της φτερουγίζει δίπλα της με ένα χρυσό κλειδί,το κλειδί της προσωπικής της ευτυχίας.
Κι αμέσως μετά, έρχεται το ποτάμι του χρόνου,να την ταξιδέψει στη λήθη και στην προσμονή της ζωής. Έτσι, η ψυχή πάντα αναζητάει το χρυσό κλειδί: στα πρόσωπα, στα πράγματα, στα γεγονότα...
Έχει ξεχάσει ότι ο Φύλακας Άγγελός της, λίγο πριν ανέβει στο ποτάμι του χρόνου, άφησε το χρυσό κλειδί πάνω στην πρώτη της ανάσα.
Αυτό το χρυσό κλειδί είναι ένα σύμβολο και μια ανάμνηση.
Όσο αναπνέεις στο ρυθμό της καρδιάς σου, θα ανακαλύπτεις ότι στη ζωή δεν υπάρχουν προβλήματα, παρά μόνο προκλήσεις, δεν υπάρχουν λάθη, παρά μόνο άλλοι τρόποι να βιώσεις τον Εαυτό σου.
Καλοτάξιδος, θησαυρέ μου....
Άνθρωπε, δεν γεννήθηκες σε τούτη τη γη για να πουλήσεις τα όνειρά σου, φωτιά και νερό σε γέννησαν και η φωτιά σου δεν είναι για να θερμαίνει το σίδερο και το νερό σου δεν είναι για να λιμνάζει στους βάλτους. Γεννήθηκες για να γίνεις Ήλιος, να θερμάνεις την πλάση ολάκερη, γεννήθηκες για να γίνεις Ωκεανός, να ταξιδεύεις τις ψυχές στο λιμάνι τους. Άνθρωπε, τούτος μόνον είναι ο προορισμός σου.
Σε καλώ σε μια νέα στάση ζωής για τη φύση της πραγματικότητας και την τέχνη των ονείρων. Τα όνειρά σου είναι αληθινά ‒ και όχι απλώς μικρά συννεφάκια στον ουρανό των σκέψεών σου. Αν μάθεις να απαντάς στα «Γιατί» της ζωής σου, ίσως μπορέσεις να αντικρίσεις και τα «Πώς».
Καθώς η ψυχή ενσαρκώνεται και φυλακίζεται μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα, έχει μόνο μια δυνατότητα να σου δείξει ποιος είσαι: τον καθρέφτη...
Κάθε τι που υπάρχει γύρω σου, είναι μια αντανάκλαση της φυλακισμένης ψυχής σου.
Αν εργαστείς με τον εαυτό σου και τον ψυχικό σου κόσμο, θα αντικρίσεις αυτόν τον καθρέφτη...Θα τον αντικρίσεις μέσα στον σύντροφο σου, στην οικογένεια σου, στην εργασία σου. Καθένας που θα συναντάς και ειδικά μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες θα είναι μια μικροεκδοχή σου, βυθισμένη στην αφάνεια.
Ίσως δεις σε αυτόν τον καθρέφτη να σε υποτιμούν, να σε καταπιέζουν, να σε πληγώνουν. Και μόνο αν αντικρίσεις το είδωλο σου μέσα του, θα διαπιστώσεις ότι σε κάθε πληγή σου, εσύ κρατούσες το μαχαίρι!
Οι πιο πολλοί άνθρωποι βέβαια δεν θα τολμήσουν να δουν ποτέ αυτή την αντανάκλαση του εαυτού τους. Μα, ο καθρέφτης είναι πάντα εκεί, ακόμη και αν επιλέγουμε να μην τον βλέπουμε. Τότε φταίνε οι άλλοι..., η κακή τύχη, η μοίρα...
Κι αν αντιμετωπίσεις το είδωλο στον καθρέφτη; τότε τι;
Αν το κάνεις αυτό γίνεσαι παρατηρητής της ζωής σου, νιώθεις μια βαθιά ανακούφιση γιατί αναλαμβάνεις την ευθύνη όλων όσων σου συμβαίνουν.
Και έχεις την ευκαιρία να δεις πίσω από τον καθρέφτη, τον κόσμο της Σκιάς...Εκεί που αντιμετωπίζεις το φόβο και την οδύνη, εκεί που ένα μέρος του εαυτού σου θα πεθάνει, για να μπορέσεις να αναγεννηθείς!
Και μόνο τότε η ψυχή σου θα ελευθερωθεί από τα δεσμά της...