«Ήθος ανθρώπω δαίμων», είπε ο Ηράκλειτος, δηλαδή : «ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι το πεπρωμένο του». Με μία φράση προσπέρασε ερμηνείες και συμπεράσματα πολλών ωρών σύγχρονης ψυχοθεραπευτικής προσέγγισης.

Μα, πώς διαμορφώνεται ο ανθρώπινος χαρακτήρας; Με τον τρόπο που το εκφράζει ο Ηράκλειτος εμφανίζεται ως κάτι γενετικά προκαθορισμένο, αφού οι συνθήκες ζωής είναι μέρος του πεπρωμένου…

Έτσι, αυτόματα αναζητούμε αυτό που ορίζει την ψυχοσυναισθηματική μας δομή, αναζητούμε το αίτιο πριν τη γέννηση.

Σε αυτό το στάδιο η επιστήμη διαφωνεί ή σιωπά, η φιλοσοφία δίνει τη σκυτάλη στον Εσωτερισμό, καθώς ο κόσμος των φαινομένων καταρρέει, η αναζήτηση οδηγεί στη μύηση και ο άνθρωπος μεταλαμβάνει τις μεγάλες αλήθειες του άχρονου. Ίσως, τελικά, μόνο τότε μπορεί να κατανοηθεί η αλήθεια της φράσης του Ηράκλειτου.

Είμαστε ψυχές που ενδυθήκαμε τον ανθρώπινο ρόλο για να καθρεφτίσουμε την ατέλεια μας στην «γήινη παλαίστρα». Μέσα από επάλληλες επιλογές επίγειων ρόλων και πεπρωμένα επώδυνα, δημιουργημένα από τη στάση μας απέναντι στη ζωή, κατακτούμε το ήθος και την αρετή που θα μας οδηγήσει στην πνευματική μας πατρίδα.

Ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι το πεπρωμένο του…και η ρίζα του δέντρου υπεύθυνη για το φύλλωμα των δέντρων.

Χτίσε το χαρακτήρα σου αναζητώντας την ψυχή σου, χτίσε το νόημα της ζωής εντός σου.