Κάθε ιδέα, κάθε σκέψη που κάνουμε, όσο αδιόρατη και να είναι λαμβάνει μορφή σε εκείνο το χώρο της συνείδησης που καλούμε ονειρικό. Ίσως πείτε πως ακριβώς γι’ αυτό δεν είναι αληθινή. Ξέρετε, όμως, κάτι το οποίο υλοποιήθηκε που να μην ξεκίνησε σαν όνειρο; 

 Και τότε γιατί όλες αυτές οι μορφές σκέψης δεν υλοποιούνται; 

 Οτιδήποτε γεννήθηκε και οτιδήποτε θα γεννηθεί στον φυσικό κόσμο, υπόκειται στην δοκιμασία της πραγμάτωσης... Κάθε τι που γεννάται από ένα μωρό, ως μία μουσική σύνθεση, ή ένα κτίριο αντιμετωπίζει τον φόβο του θανάτου και της φθοράς. Ισορροπεί ανάμεσα στην ύπαρξη και την ανυπαρξία. 

 Ζούμε σε ένα κβαντικό κόσμο, ένα απόλυτο κενό που την υλοποίηση του καθορίζει ο παρατηρητής. Εναπόκειται στην θέληση του δημιουργού και την πίστη του η μετατροπή του από όνειρο σε απτό αποτέλεσμα.  Όταν, λοιπόν, ονειρεύεσαι μεγαλεπήβολα σχέδια σκέψου πως τα έχεις ήδη πλάσει στον ονειρικό κόσμο. Η εστίαση στο στόχο, η πίστη, το πηγαίο συναίσθημα είναι που θα γεφυρώσουν τους δύο κόσμους προκειμένου να δεις τη μορφή που έχτισες στο νου σου να υλοποιείται. Γι’ αυτό ονειρέψου εκείνο που μπορείς να πιστέψεις. Κι όταν η πίστη σου ξεπεράσει το φόβο και αγγίξει τον ουρανό των προσδοκιών σου, τότε θα γίνεις όλα αυτά που φαντάστηκες ότι σου αξίζουν. 

 Στ’ αλήθεια τι μπορείς να πιστέψεις;