Όταν η ζωή που ονειρεύτηκες γίνεται μνήμη επώδυνη,
όταν η καρδιά σου ματώνει σε κάθε της χτύπο,
όταν έχεις υπερβεί τα όρια σου με κάθε δυνατό τρόπο,
τότε η μοίρα φέρνει στα χέρια σου ένα βιβλίο σαν αυτό...
Αν πεθάνω ξαφνικά και συναντήσω τον κριτή του άλλου κόσμου κι όταν αυτός με ρωτήσει ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που άφησες πίσω σου, θα του πω: «Να... Έγραψα ένα βιβλίο που μιλά για σένα!»
Η πρώτη κρίση, η πιο φοβερή απ’ όλες είναι αυτή που κάνει ο αληθινός εαυτός στην επίπλαστη φύση της γήινης προσωπικότητάς σου. Αυτός είναι ο αληθινός κριτής του άλλου κόσμου, η περιβόητη Ατομικότητά σου.
Όταν μια ψυχή αναδύεται απ’ τη μήτρα της επιθυμίας,ο Φύλακας Άγγελός της φτερουγίζει δίπλα της με ένα χρυσό κλειδί,το κλειδί της προσωπικής της ευτυχίας.
Κι αμέσως μετά, έρχεται το ποτάμι του χρόνου,να την ταξιδέψει στη λήθη και στην προσμονή της ζωής. Έτσι, η ψυχή πάντα αναζητάει το χρυσό κλειδί: στα πρόσωπα, στα πράγματα, στα γεγονότα...
Έχει ξεχάσει ότι ο Φύλακας Άγγελός της, λίγο πριν ανέβει στο ποτάμι του χρόνου, άφησε το χρυσό κλειδί πάνω στην πρώτη της ανάσα.
Αυτό το χρυσό κλειδί είναι ένα σύμβολο και μια ανάμνηση.
Όσο αναπνέεις στο ρυθμό της καρδιάς σου, θα ανακαλύπτεις ότι στη ζωή δεν υπάρχουν προβλήματα, παρά μόνο προκλήσεις, δεν υπάρχουν λάθη, παρά μόνο άλλοι τρόποι να βιώσεις τον Εαυτό σου.
Καλοτάξιδος, θησαυρέ μου....
Άνθρωπε, δεν γεννήθηκες σε τούτη τη γη για να πουλήσεις τα όνειρά σου, φωτιά και νερό σε γέννησαν και η φωτιά σου δεν είναι για να θερμαίνει το σίδερο και το νερό σου δεν είναι για να λιμνάζει στους βάλτους. Γεννήθηκες για να γίνεις Ήλιος, να θερμάνεις την πλάση ολάκερη, γεννήθηκες για να γίνεις Ωκεανός, να ταξιδεύεις τις ψυχές στο λιμάνι τους. Άνθρωπε, τούτος μόνον είναι ο προορισμός σου.
Σε καλώ σε μια νέα στάση ζωής για τη φύση της πραγματικότητας και την τέχνη των ονείρων. Τα όνειρά σου είναι αληθινά ‒ και όχι απλώς μικρά συννεφάκια στον ουρανό των σκέψεών σου. Αν μάθεις να απαντάς στα «Γιατί» της ζωής σου, ίσως μπορέσεις να αντικρίσεις και τα «Πώς».
Την ιστορία σε κάθε εποχή την γράφουν οι νικητές, γιατί μέσω αυτής επιβεβαιώνουν και διαιωνίζουν την ισχύ τους.
Κανείς ισχυρός δεν θέλει ένα παρελθόν που να αποτελεί βαρίδιο στην εξουσία του. Οι επικυρίαρχοι, παρότι βιώνουν την αλαζονεία της υπεροχής τους στο παρόν, πάντα φοβούνται το παρελθόν. Γιατί εκεί κρύβεται μια ασυνείδητη δύναμη που δεν μπορεί να ελεγχθεί. Είναι ο πνευματικός και ψυχικός κάματος όλων αυτών που αφιέρωσαν τη ζωή τους και επιστέφει, όπως οι μυθολογικές Ερινύες για να στοιχειώσει όσους καπηλεύονται τα ιδανικά και την ιστορία τους.
Με αυτόν τον τρόπο οι "φίλοι" μας Ευρωπαίοι μίκρυναν την ιστορία του Ελληνισμού, έκρυψαν εντέχνως τις απαρχές του πολιτισμού, όρισαν τον Καρλομάγνο, (747 μ.χ. - 814 μ.χ.), εκφραστή της Ευρωπαϊκής ιδέας. Μα είναι αδύνατο οι παραχαράκτες της ιστορίας να κατανοήσουν, ότι προσπαθώντας να αποκόψουν την Ευρώπη από τις ρίζες της, που είναι η Ελλάδα, ουσιαστικά πριονίζουν το δέντρο που τους θρέφει.
Όταν σε λίγα χρόνια ο μουσουλμανικός πυρετός καταλάβει την Ευρώπη, αυτήν δεν θα την σώσουν ούτε τα κανόνια, ούτε οι βόμβες, αλλά ο πολιτισμός και η υπεροχή της γλώσσας, για όσους τα έχουν διατηρήσει...
Κι αν τελικά η Δύση αρνείται την ιστορία της, η βαρβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει το παρελθόν της είναι βέβαιο πως θα 'θρει να την συναντήσει.
Σημείωση: Στην φωτογραφία απεικονίζεται η αρπαγή της Ευρώπης από τον Δία.